Νέα Ιωνία Αττικής
IoniaNet  


Poll ID does not exist.
Για την σωστή ανάγνωση του website πρέπει να έχετε εγκατεστημένα στον υπολογιστή σας, τα παρακάτω προγράμματα.


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΩΝ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΔΑ κα ΦΙΛΙΩ ΠΥΡΓΑΚΗ 
Τα νέα της πόλης μας

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Με ιδιαίτερη χαρά η Ένωση Ρουμελιωτών Νέας Ιωνίας παρουσιάζει, με το παρόν δελτίο τύπου, μια μεγάλη καλλιτέχνιδα που υπηρέτησε, υπηρετεί και ευχόμαστε να υπηρετεί με συνέπεια για πολλά ακόμα χρόνια την Ελληνική Μουσική μας Παράδοση, την κα. Φιλιώ Πυργάκη.
Πιστοί στην από μηνών δέσμευσή μας για την έκδοση σειράς δελτίων τύπου το 2008, με γενικό τίτλο «Η ΡΟΥΜΕΛΗ ΣΤΗ ΝΕΑ ΙΩΝΙΑ» με αφορμή μεγάλες γιορτές, σημαντικά γεγονότα και εξέχουσες φυσιογνωμίες από όλους τους τομείς της ανθρώπινης δράσης, σκιαγραφούμε τη φυσιογνωμία της μεγάλης κυρίας του παραδοσιακού τραγουδιού.

- Πουλιά μου σας παρακαλώ
στη ξενητειά που πάτε …. (τσάμικος)
- Μένα μου το ‘παν δυό πουλιά
δυό μαύρα χελιδόνια …. (τσάμικος)
- Έμαθε ο λαγός και μπαίνει
μες της παπαδιάς τα’ αμπέλι …. (συρτός)
- Στη Ρούμελη και στο Μωριά
στολίζονται με χάρη (Λιβανατέϊκο Καγκέλι)

Είναι μερικά από τα τραγούδια που σημάδεψαν το ξεκίνημα μιας μεγάλης πορείας. Δεν θα μείνω στους χαρακτηρισμούς Βασίλισσα, ανεπανάληπτη κ.λ.π. που πλέον αποτελούν κοινή παραδοχή, θα επισημάνω ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο με ψυχή και καρδιά που έχει να δώσει αγάπη για όλους. Αυτό το διαπιστώνει κάποιος, γνωρίζοντας αυτό το πρόσωπο κατ’ ιδίαν είτε επί τω έργω –στο πάλκο με το μικρόφωνο ανά χείρας. Ένα χαμόγελο και καλό λόγο για όλους. Κι από φωνή … όσο κι αν έχουν περάσει τα χρόνια κανείς καθηλώνεται.
Το πρόσωπο στο οποίο αναφέρομαι, αγαπητοί μου αναγνώστες, δεν είναι άλλο απ’ τη μεγάλη κυρία του δημοτικού τραγουδιού τη κα ΦΙΛΙΩ ΠΥΡΓΑΚΗ.
Η Φιλιώ εδώ και δεκαετίες υπηρετεί το δημοτικό τραγούδι πιστά σε όλες του τις εκφάνσεις. Αποτελεί σταθερή αξία και τύχη για όλους όσους έχουν συνεργαστεί κι εξακολουθούν να συνεργάζονται μαζί της. Έχει συνεργαστεί με όλους τους σημαντικούς μουσικούς της νεότερης και σύγχρονης εποχής όπως Ι. Κούπα, Κ. Σκορδή, Ι. Βασιλόπουλο, Β. Κοκκώνη, Μ. Βασιλειάδη, Ι. Μπουρκλόγιαννη, Σ. Μάντζα, Κ. Κοντογιώργο, Ν. Μωραΐτη, Κ. Αριστόπουλο, Π. Πλαστήρα, Κ. Κωτσάκη, Γ. Καραΐσκο, Π. Κοράκη, Γ. Γκορίτσας, Γ. Κόρο, κ.α. και με τους περισσότερους από τους μεγαλύτερους τραγουδιστές της γενιάς της και μη όπως Ι. Καρναβά, Τ. Βέρρα, Κ. Σκαφίδα, Γ. Κωνσταντίνου, Σ. Κάβουρα, Γ. Τζαμάρα, Σ. Κολλητήρη, Α. Τσαούση, Α. Ψαρρά, Σ. Παπακωνσταντίνου, Γ. Μπέκιο, Γ. Σιέττο, Α. Τσαχάλου, Α. Φραγκούλη, κ.α.
Πηγαίνοντας κάποιο βράδυ, πέρυσι, στο μαγαζί που εμφανιζόταν, τη ρώτησα κατά τη διάρκεια της κουβέντας μας, αν έχει παράπονα από τους συναδέλφους της. Μου απάντησε ό,τι «παράπονα και πικρίες πάντοτε υπάρχουν άλλωστε τα έχει αυτά η δουλειά μας˙ μέσα μου  υπάρχει αγάπη  για όλους  γιατί μόνο όταν  αγαπάς αυτό που
κάνεις και προσπαθείς με πείσμα μπορείς να στεριώσεις στο επάγγελμά μας. Ποτέ δεν ήταν εύκολα για μας. Δύσκολες εποχές με χίλιες δύο στερήσεις και ατέλειωτες ώρες δουλειάς, ξάγρυπνοι για να διασκεδάζουμε τον κόσμο που μας αγαπάει και μας στηρίζει. Τους ευχαριστώ όλους τόσο πολύ γιατί μπορεί να διέθετα ωραία φωνή αλλά χωρίς την αγάπη του κόσμου δεν θα είχα καταφέρει όλα αυτά και δεν θα είχα φθάσει εδώ που έχω φθάσει σήμερα».
Ένα ορεινό χωριό της Ν. Κορινθίας είχε τη τύχη να φιλοξενήσει στα σπλάχνα του, τη μεγάλη και σπουδαία αυτή τραγουδίστρια. Ο Ασπρόκαμπος που βρίσκεται κοντά στα σύνορα με το Ν. Αχαΐας, σε μια ελατοσκέπαστη πλαγιά της Ζήρειας. Γεννήθηκε και μεγάλωσε σε αγροτική οικογένεια, σε χρόνια δύσκολα που τα σημάδεψε ο πόλεμος και η ξενιτιά. Από πολύ νωρίς οι δικοί της άνθρωποι διαπιστώνουν το πηγαίο ταλέντο της. Σε ηλικία μόλις 14-15 χρόνων ο πατέρας της, της επιτρέπει να τραγουδά σε γλέντια, γάμους κ.λ.π. με τη παρουσία του βέβαια. Σεπτέμβρη μήνα, σε μεγάλη εμποροπανήγυρη της Ορεινής Κορινθίας τραγουδάει δειλά – δειλά για τον κόσμο, κατόπιν καλέσματος της ορχήστρας, και τη βρίσκει το ξημέρωμα, η ανατολή! Αυτό ήταν κι η ανατολή μιας μεγάλης καριέρας.
Εκείνο το χάραμα ένα ξαφνικό ατύχημα τη φέρνει στο νοσοκομείο του Κιάτου. Οι δικοί της άνθρωποι καθώς και οι σχεδόν συνάδελφοί της στέκονται στο πλάι της. Αποφασίζουν ότι τη θέλουν κοντά τους και προσπαθούν να τη πείσουν γι’ αυτό. Το μόνο που σκεφτόταν ήταν η αντίδραση της οικογένειάς της. Η επιθυμία της όμως να τραγουδήσει ήταν τόσο μεγάλη, που σε μια εποχή, το  να γίνει μια γυναίκα τραγουδίστρια ήταν μεγάλο ατόπημα, παίρνει την απόφαση να τους ακολουθήσει στην
Αθήνα. Ο κ. Κοντογιώργος την παρουσιάζει στη Columbia, τη θρυλική αυτή εταιρεία επί της Λ. Ηρακλείου στο Περισσό. Ο σπουδαίος Γ. Παπασιδέρης την ακούει κι αποφαίνεται με τον εξής τρόπο: «η κοπέλα είναι μεγάλο ταλέντο, σπουδαία φωνή», εδώ μιλάμε για πολύ «ψωμί» (μαρτυρία της ίδιας της Φιλιώς Πυργάκη).

Ο ερχομός στην Columbia, σφραγίζει την αρχή μιας σπουδαίας συνεργασίας με ηχογράφηση πληθώρας δίσκων 45 στροφών. Οι εμφανίσεις σε γάμους, πανηγύρια, αρραβώνες, χορούς και λοιπές εκδηλώσεις διαδέχονται η μια την άλλη. Ο κόσμος την αγκαλιάζει αμέσως με πολλή αγάπη που αμείωτη συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Τα κοσμικά κέντρα που εμφανίζεται καθημερινώς γεμάτα.  Οι δίσκοι με τα τραγούδια της ταξιδεύουν όπου υπάρχει ελληνισμός. Το ίδιο κι εκείνη. Πάντα κοντά στους μετανάστες αδελφούς μας που η ζωή τους ανάγκασε ν’ αναζητήσουν καλύτερη τύχη σε τόπους μακρινούς. Η αγάπη της γι’ αυτό το κομμάτι του ελληνισμού είναι τόσο μεγάλη που πολλά απ’ τα τραγούδια της μιλάνε για ξενητειά, αποχωρισμό, μητρικό πόνο. Η απήχησή τους στο κόσμο καθώς και η αγάπη του για την ίδια, αποκτούν διαλεκτική σχέση.
Μια σχέση πάθους.
Εδώ θα σας παραθέσω μια προσωπική μαρτυρία της ίδιας της Φιλιώς. Όταν πριν από χρόνια βρέθηκε στην Αμερική, για τους εκεί έλληνες έζησε κάτι μοναδικό.
Κάποιο βράδυ ενώ τραγουδούσε διαπίστωσε ότι την κοιτούσαν επίμονα δύο μικρά παιδιά, αδέρφια. Κι αυτό συνεχίστηκε μέχρι το τέλος της βραδιάς. Της έκανε ιδιαίτερη εντύπωση το γεγονός πως δύο μικρά παιδιά δεν έκαναν κάτι άλλο απ’ το να τη κοιτούν και να την ακούνε όλο το βράδυ. Όταν αργά, το ξημέρωμα τελείωσε το γλέντι τη πλησίασε η μητέρα τους κι αφού τη συγχάρηκε της είπε: Κα Φιλιώ απόψε θέλω να σας ζητήσω μια πολύ μεγάλη χάρη. Σαν τι; ρώτησε η Φιλιώ. Θέλω να έρθετε να κοιμηθείτε σπίτι μας μαζί όμως με τα παιδιά μου. Η Φιλιώ προσπάθησε ευγενικά, όπως
ήταν φυσικό, ν’ αρνηθεί. Μάταια όμως. Η επιμονή της μητέρας εκείνης ήταν τόσο μεγάλη, που τελικά δέχτηκε την πρόσκληση. Τα παιδιά μεγάλωναν με τα τραγούδια της Φιλιώς κι αυτό ήταν για εκείνα ένα όνειρο μια επιθυμία που θα πραγματοποιούνταν. Το ήθελαν τόσο πολύ και της επέμεναν εξίσου πολύ. Δε μπορείτε να φανταστείτε τη χαρά τους και το γλυκό ύπνο που έκαναν ταυτόχρονα. Αν η Φιλιώ είχε αρνηθεί τα παιδιά όχι μόνο θα έκλαιγαν αλλά δεν θα εγκατέλειπαν εύκολα και το χώρο του κέντρου με ότι συνεπάγεται αυτό για τους γονείς. Ήταν τόσο έντονη εκείνη η εμπειρία που ακόμα τη κουβαλάει στη ψυχή της και τη διηγείται. Τόσο μεγάλη ήταν και είναι η αγάπη του κόσμου. Υπήρξα κι εγώ παιδί μεταναστών, μεγάλωσα με τα τραγούδια της και μπορώ να καταλάβω τη συμπεριφορά αυτών των δύο μικρών αδερφιών.
Την εκδήλωση της μεγάλης αγάπης του κόσμου την έζησα κι εγώ από κοντά μερικές φορές με αποκορύφωμα αυτή του 2006! Ήταν ανήμερα Χριστούγεννα όταν βρέθηκα με παρέα στο κέντρο «ΧΙΛΙΑ ΑΣΤΕΡΙΑ» όπου τραγουδούσε. Η ώρα δύο και μισή τα μεσάνυχτα. Η Φιλιώ έχει καθυστερήσει γιατί έρχεται κατευθείαν από το Άργος όπου είχε πάει για να τραγουδήσει. Το μαγαζί θορυβείται κι ο κόσμος νομίζει ότι η Φιλιώ δεν θα ‘ρθει. Δημιουργείται προβληματισμός κι αγωνία στην δ/νση του κέντρου. Ο κόσμος αρχίζει να ρωτάει τι συμβαίνει, που είναι η Φιλιώ και δεν βγαίνει, μας κοροϊδέψατε έλεγαν κάποιοι. Και πριν καλά – καλά η ανησυχία δημιουργήσει άλλα προβλήματα εμφανίζεται η Φιλιώ κι ανεβαίνει κατευθείαν στο πάλκο πριν προλάβει να ευχηθεί τους συναδέλφους της! Κι εδώ αρχίζει η μαγεία! Με το που βλέπουν τη Φιλιώ, εξακόσια και πλέον άτομα, όλων των ηλικιών, όρθια την χειροκροτούν και την επευφημούν ακατάπαυστα.
Αρχίζει να τραγουδά, η πίστα γεμίζει ασφυκτικά και το κέφι κορυφώνεται. Σ’ όλες τις γωνιές του κέντρου χορεύουν. Κάποιοι ενώ χορεύουν της ζητούν το μικρόφωνο κι ακούγονται διάφορα όπως : γεια σου Φιλιώ βασίλισσα, Πυργάκη αστέρι, πρώτα ο Θεός και μετά η Φιλιώ κ.α. Αλήθεια τι να πρωτοθυμηθώ!
Ρίγος και συγκίνηση  ήταν τα συναισθήματα που με διακατείχαν παρακολουθώντας την όλη ατμόσφαιρα. Τι περισσότερο μπορεί να ζητάει ένας καλλιτέχνης πέρα απ’ αυτό που ζει η Φιλιώ, αναλογίστηκα εκείνη τη στιγμή. Νομίζω τίποτα. Την αναγνώριση και την εκτίμηση που τόσο δύσκολα κερδίζονται και διατηρούνται η Φιλιώ Πυργάκη τα έχει κερδίσει πανάξια με το χαρακτήρα και τη φωνή της.
Γιατί όπως λέει κι ένας πολύ δικός μου άνθρωπος η Φιλιώ είναι ψυχούλα. Κι η εσωτερική ομορφιά, αγαπητοί μου αναγνώστες είναι αυτή που έκανε τη Φιλιώ τη Πυργάκη, αυτή που είναι σήμερα μια άξια μητέρα και σύζυγο, τη μεγάλη κυρία του δημοτικού μας τραγουδιού, που με τη σπουδαία φωνή της εξακολουθεί και γράφει μια μεγάλη ιστορία.


ΦΙΛΙΩ ΠΥΡΓΑΚΗ  Σ’ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!

ΝΙΚΟΣ ΣΙΛΙΒΕΡΔΗΣ
ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΝΩΣΗΣ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΩΝ  ΝΕΑΣ ΙΩΝΙΑΣ



Καταχωρήθηκε την: 16/03/2008
Newsletter
Θέλω να ενημερώνομαι
Διαγράψτε με
Η Πόλη μας
 
Οι σύλλογοι μας
 
Η ιστορία μας
 
Η Αγορά μας
 
Σας ενδιαφέρουν
 
Κέντ. Ενημ. Καταναλωτών
 
 
Copyright 2001-2006 IQ Επικοινωνίες
Συμβατότητα με τα πρότυπα:  Valid HTML 4.01 Transitional  Valid CSS!